Toblach (Dobbiaco)

Toblach (Dobbiaco) is een langlaufdorp dat ook als basis voor alpineskiën werkt, maar dan moet je elke ochtend de skibus pakken. Het dorp heeft geen eigen gondel of stoeltjeslift voor de alpinepistes; het dichtstbijzijnde deelgebied van het skigebied Drei Zinnen Dolomiten ligt zo'n 10 km oostwaarts bij Helm/Monte Elmo, bereikbaar via een gratis skibus. Wie wintersport Toblach (Dobbiaco) kiest als uitvalsbasis voor dagelijks alpineskiën, rekent dagelijks met die busrit.

Toblach (Dobbiaco) en de 115 km piste van Drei Zinnen Dolomiten

Het skigebied telt 110-115 km piste (afhankelijk van de bron en upgrades), verdeeld over vijf skibergen. De niveauverdeling is circa 44-48 km blauw, 54-55 km rood en 12 km zwart., en een fors aanbod rood voor wie al comfortabel carvet. De pistes liggen verspreid en zijn niet allemaal via liften of pistes met elkaar verbonden; de gratis skibus rijdt tussen de deelgebieden.

Het grootste deelgebied is Helm/Monte Elmo. De Helmjet Sexten brengt je vanuit Sexten/Sesto omhoog naar de Helm. Van daaruit loopt rode piste 13 door de bomen helemaal naar beneden naar Versciaco/Vierschach op 1.131 meter. Versciaco ligt op circa 8 km van Toblach en heeft een eigen kabelbaanverbinding omhoog, plus een skiverhuurshop van Rent and Go Drei Zinnen SKI & BIKE aan de voet van de lift.

Op de Rotwand/Croda Rossa vind je de Holzriese, een zwarte piste met een maximale helling van 71% die bekendstaat als een van de steilste geprepareerde pistes van Zuid-Tirol. Die is niet voor iedereen, maar de Rudi Hütte bovenaan heeft een buitenterras voor wie liever toekijkt.

Hoogte, sneeuw en de UNESCO-achtergrond

Het gebied loopt van 1.131 meter in het dal tot 2.225 meter op de bergtoppen. Bijna 100% van de pistes heeft sneeuwkanonnen, wat het seizoen van december tot april realistisch houdt ook bij magere winters. De regio ligt in de Dolomieten, die in 2009 op de UNESCO Werelderfgoedlijst zijn geplaatst. Dat is geen marketingterm: de Drei Zinnen (Tre Cime di Lavaredo) zijn op heldere dagen zichtbaar vanaf de pistes en steken op circa 2.999 meter boven het omringende landschap uit.

Voor wie ook buiten de alpinepistes iets wil: Toblach heeft een Nordic Arena met langlaufpistes die voor World Cup-wedstrijden zijn gebruikt. De voormalige spoorlijn naar Cortina d'Ampezzo is in de winter een langlaufpiste. Op het bevroren Dobbiacomeer kun je schaatsen, curlingen en ijshockeyen. Het dorp is ook het startpunt van de Pustertaler Ski-Marathon.

Wie hier goed zit, en wie de bus gaat haten

Gezinnen die niet elke dag maximale kilometers willen skiën, vinden in Toblach een rustige basis. Er is een beginnerzone bij de Rienza (Via Rienza) in het dorp zelf, en skischool Skischule Toblach is ter plekke actief. Voor jonge kinderen zijn er kinderlanden in het gebied.

Gevorderde skiërs die voor de Holzriese komen, zitten goed als ze de buslogistiek accepteren. De piste is er, de helling is reëel, maar je staat niet buiten de hotelvoordeur en stapt op een gondel.

Wie dagelijks vroeg wil skiën en de eerste lift wil pakken, heeft aan Toblach als basis minder. Sexten/Sesto of Versciaco/Vierschach zitten dichter op de Helmjet Sexten en de Bad Moos-Rotwandwiesen gondellift. Vanuit Toblach ben je afhankelijk van de busdienstregeling; de laatste bus terug bepaalt ook wanneer je dag erop zit.

Het Dolomiti Superski-netwerk waarmee het skigebied is verbonden omvat 1.246 km piste. Dat klinkt imposant, maar grote delen van dat netwerk zijn alleen per bus of auto bereikbaar, niet via doorlopende pistes. Wie elke dag een ander deelgebied wil skiën, rijdt of buurt veel.

De skipas werkt met dynamische prijzen; online boeken is doorgaans goedkoper dan aan de kassa.

Meer weten over wintersport in Italië en hoe de regio's zich van elkaar onderscheiden? Of twijfel je nog tussen een Italiaans en Oostenrijks skigebied? Dan helpt een directe vergelijking tussen skiën in Oostenrijk en Italië bij de keuze.